Halk Edebiyatında Düzyazı

Türk Halk Edebiyatı’nın düzyazı alanındaki öyküler, Türk, Arap ve İran-Hint kaynaklı olmak üzere 3 grupta toplanır. Türk kaynaklı öyküler arasında Dede Korkut, Köroğlu, Danişmendname gibi serüven-kahramanlık öyküleri, Kerem ile Aslı, Aşık Garip, Karacaoğlan ile İsmigan Sultan, Emrah ile Selvihan gibi aşıkların yaşam öyküleri çevresinde gelişen öyküler yer alır. Doğu Anadolu’da kaside adı verilen küçük öyküler, Güney Anadolu’da bozlaklar, meddah öyküleri ve Nasreddin Hoca fıkraları da halk edebiyatının düz yazı örneklerindendir. Yusuf ü Züleyha, Ebu Müslim, Battalname, Leyla ile Mecnun da Arap kaynaklı öykülerin en yaygın olanları ve bilinenleridir. Hint-İran kaynaklı öykülerin en ünlüleri arasında Ferhat ili Şirin ve Kelile ve Dimne sayılır.

2 Replies to “Halk Edebiyatında Düzyazı”

  1. Halk edebiyatının nesir ile ilgili en büyük sorunu sözlü geleneğin cilvelerini yaşamasından kaynaklıdır. Geleneksel edebiyatın sözlü ayağını oluşturması ve modern hayatın tüm edebi türlerde oluşturduğu harabatla birlikte Halk edebiyatı artık anılarda kaldı diyebiliriz.

  2. Halk edebiyatında düzyazı her ne kadar geri kalmış olsa da çok başarılı örnekleri de bulunmaktadır. Sözlü geleneği dayanan halk edebiyatı nesilden nesile aktarılırken yazıdan çok şahıslar üzerinden ilerlediği için ve şiirinde düz yazıdan daha kolay aktarılabildiği için şiir halk edebiyatında bir adım daha öndedir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir